Vay be aylar oldu belkide bir seneye yakındır bloguma giremedim, ama bakıyorum sitem hiç boş kalmamış..

tabi sayfamda chat olduğu sürece burası boş kalmaz

hayatımda çok değişiklik oldu be blogum...

evlendim hatta bi oğluşum oldu dünya tatlısı bir bebek

gerçi her anne için evladı en güzel en tatlı geliyor da :))))

bebeğim bu ayın 13-ü 5 ayını dolduracak inşallah.

çok ilgi istiyor, biraz zor oluyo eşim çalışıyo ben tek başıma zorlanıyorum ama napalım meleklerimiz için herşeye değer!

yakında oğlumun resimlerinide bloguma eklerim, sayfam şenlensin :)))))

şimdi anlıyorum Annelik duygusu bambaşka!

geceleri uyumasamda, eskisi gibi serbest rahat olamasamda hep onunla ev hapisi yaşasamda herşeye rağmen değer beeee.....

Bekleyeceğim seni

Dün gece resmine baktımda yattım
Yine seni gördüm rüyamda
Bitmez sandım ama çalar saat aldı intikamını
Sonra gecenin 12'sinde çıktım dışarı
Gezdim dolaştım tüm sokak köşe ve bucakları.

Aklımdan hiç çıkarmadım seni
Karanlığa hiç atmadım seni
Bekledim güneşin doğmasını
Hayalinle kaldım sabahlara kadar.

Nedendir bu ayrılık bu ızdırap
Dayanmaya güç kalmayacak
Kavuşmamız bu kadar zormudur ikimiz için
Tanrım iki satır daha ekle kaderimin sayfalarına
Ölesi sevgim sonsuz bekleyişim
Ebedi mutluluğumuz için
Bekleyeceğim seni mutsuzluğa inat,
Bir ömür boyu sana kavuşmayı
Bekleyeceğim seni hayalinle,
Geçirdiğim her günü kalbimde saklayarak
bekleyeceğim seni.

Çökhan Baha Çağlayan

Sordular bana soruları

Biliyormuşum sanki cevapları

Bile bile yapma kendine dediler

Onlar seni bilirmiler?

İsterse çürüsün gitsin bedenim

Ben hep senin sevdanla olacağım

Bir daha gelebilsek dünyaya

Yine seni düşününce dolsun gozlerim

Yine seni düşününce dolsun gözlerim

Yine senle geçsin saniyeler

Varsın olsun bir hüzün olsun

Elbet vardır onun bile bir güzelliği

Seninle dertler mutluluktur bana...

Sevenlere Tavsiyem

Seviyorsan uzak dur sarma sarmaşık gibi

Sıkarsan bilesinki bu sevgi rağbet görmez

Her yerde karşısına kıskanç bir aşık gibi

Çıkarsan bilesinki, bu sevgi uzun sürmez

Çok seviyorum diye takılırsan peşine

Taşlar bile dayanmaz bu sevda ateşine

Durmadan araştırıp, şüpheyle her işine

Bakarsan bilesinki, bu sevgi meyve vermez

Ellerini ovarsın, yetinmezsen azından

Ancak bir moloz çıkar bu sevda enkazından

Kabalığa yeltenip, eğer onun nazından

Bıkarsan, bilesinki bu sevgi kalbe girmez

Sevenler sevdiğine, nezakette buluna

Eğer nazik değilsen, artık bas git yoluna

Belki kıskanır diye başkasını koluna

Takarsan bilesinki, bu sevgi kanat germez

Az olsun ziyaretin değerlendir anını

Yürekten seviyorsan, göster hüsn-ü zanını

Üzgünsün diye sen de eğer onun canını

Yakarsan bilesinki, bu sevgi hamdır ermez

Mikdat Bal

Merhaba anne, Yine ben geldim. Merak etme okuldan çıktım da geldim. Anneler de babalar gibi merak eder mi bilmiyorum ama Ali, "Okula gitmezsem annem çok kızar, merak eder." demişti de onun için söylüyorum. Geçen hafta öğretmen, sağ elimde sarımsak, sol elimde soğan dedirte dedirte öğretti sağımı solumu. Ben biliyorum artık anne, sağım neresi, solum neresi Ağrıyan yanımın neresi olduğunu. Şimdi iyi biliyorum anne. Hani geçen geldiğimde: Şuram acıyor işte, şuram demiştim de Bir türlü söyleyememiştim ya acıyan yanımı anne Bak şimdi söylüyorum. Şuram işte, Sol yanım çok acıyor anne. Hem de her gün acıyor anne her gün. Dün sabah annesi Ayşe'nin saçlarını örmüştü. Elinden tutup okula getirdi. Yakası da danteldi. Zil çalınca öptü, hadi yavrum sınıfa dedi. Ben de ağladım, Ağladım hiç de utanmadım. Öğretmen ne oldu dedi? Düştüm, dizim çok acıyor dedim. Yalan söyledim anne. Dizim acımıyordu ama sol yanım çok acıyordu anne. Bugün ben de saçım örülsün istedim. Babam ördü ama onunki gibi olmadı. Dantel yaka istedim. Babam; "Ben bilmem ki kızım." dedi. Bari okula sen götür dedim. "Kızım, iş..." dedi. Ben de bana ne dedim, ağladım. "Kızım, ekmek" dedi babam. Sustum ama okula giderken yine ağladım anne. Ha, bi de sol yanım yine çok acıdı anne. Herkesin çorapları bembeyaz, benimkiler gri gibi. Zeynep, "Annem, beyazlara renkli çamaşır katmadan yıkıyormuş" dedi. Babam hepsini birlikte yıkıyor. Babam çamaşır yıkamasını bilmiyor mu anne? Uffff, babam, her gün domates peynir koyuyor beslenmeme. Üzülmesin diye söylemiyorum ama Arkadaşlarım her gün kurabiye, börek, pasta getiriyor. Biliyorum babam pasta yapmasını bilmez anne. Hava kararıyor, ben gideyim anne. Babam bilmiyor kaçıp kaçıp sana geldiğimi. Duyarsa kızmaz ama çok üzülür biliyorum. Kim bozuyor toprağını, Çiçeklerini kim koparıyor? İzin verme anne, Ne olur toprağına el sürdürme! Eve gidince aklıma geliyor bi de bunun için ağlıyorum anne. Bak, kavanoz yanımda, toprağından bir avuç daha alayım. Biliyor musun anne? Her gelişimde aldığım topraklarını Şu kavanozda biriktirdim. Üzerine de resmini yapıştırıp başucuma koydum. Her sabah onu öpüyor kokluyorum. Kimseye söyleme ama anne Bazen de konuşuyorum onunla. Ne yapayım seni çok özlüyorum anne. Ha unutmadan, Öğretmen yarın anneyi anlatan bir yazı yazacaksınız dedi. Ben babama yazdıracağım. Öğretmen anlarsa çok kızar ama bana ne kızarsa kızsın. Ben seni hiç görmedim ki neyi, nasıl anlatacağım anne. Senin adın geçince sol yanım acıyor anne. Hiç bir şey yutamıyorum. Bazen de dayanamayıp ağlıyorum. Kağıda da böyle yazamam ya anne. Ben gidiyorum anne, Toprağını öpeyim, sen de rüyama gel beni öp. Mutlaka gel anne, Sen rüyama gelmeyince Sol yanımın acısıyla uyanıyorum anne. Sol yanım acıyor anne. İşte tam şurası, Sol yanım çok acıyor anne. Seni çok özledim anne, çooook... Ayla Aydemir